Svakodnevne boje

Oko mene šarenilo,

                                       iznad mene plavetnilo,

                                       ispod mene sivilo,

                                       sve mi se omililo.

                                       U šarenilu mnoštvo ljudi,

                                       neki razdragani, neki smrknuti,

                                       neki kao da su u svom svijetu,

                                       nesvjesni da žive ne ovom planetu.

                                       Ima i zamišljenih lica,

                                       i smiješnih faca,

                                       odmah skužiš tko je u prolazu

                                       a tko dolazi s placa.

                                       Gledajući gore u plavetnilo

                                       nazirem dubinu u beskraju,

                                       prva pomisao koja mi pada napamet je

                                       da gledam direktno prema raju.

                                       Tu se sada uključuje mašta,

                                       tjerajući me da razmišljam o svome kraju,

                                       jednog dana kad me više ne bude

                                       želim da mi duša završi u raju.

                                       Spustim pogled prema dolje,

                                       ispod mene asfalt sivi,

                                       nimalo očaravajuća boja,

                                        cijeli svijet na toj boji živi.

Biserka Podhraški